• tajh

    Πώς να δημιουργήσουμε μία σπουδαία τάξη…

    Υπέρτατη επιθυμία του κάθε δασκάλου είναι να δημιουργήσει μία σπουδαία τάξη.
    Αυτό είναι το όνειρό του. Γνωρίζει όμως πώς θα το κατορθώσει; Γνωρίζει πώς θα δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα; Γνωρίζει ότι η διαφορά μεταξύ μιας «άριστης» διδασκαλίας από μία «καλή» είναι ένα μικρό μόνο μέρος της όλης του προσπάθειας;
    Γνωρίζει επίσης ότι οι μεμονωμένες του προσπάθειες, όσο καλές κι αν είναι , δεν είναι αρκετές;
    Με βεβαιότητα το γνωρίζει.
    Γιατί λοιπόν δε συνεργάζεται με τους συναδέλφους του, ώστε ο συνδυασμός όλων μαζί να γίνει ο καταλύτης που παράγει τη χημεία που, με τη σειρά της, μεταμορφώνει ένα «καλό σχολείο» σε ένα «εξαιρετικό σχολείο»;
    Στη συνέχεια παρατίθενται μερικές χρήσιμες πρακτικές, που συνιστώνται ανεπιφύλακτα.

    1. Δημιουργία πηγών και πόρων
      Ως δάσκαλοι βεβαιωθείτε ότι όλοι οι μαθητές έχουν κατανοήσει τους κανόνες της μάθησης και τις συναφείς έννοιες και ότι εσείς ως δάσκαλοί τους έχετε ήδη κατασκευάσει ή εντοπίσει τις πηγές πληροφοριών και ύλης που έχουν σχέση με αυτό που θέλετε να κάνετε. Η εξασφάλιση μαθησιακών πόρων να είναι βασικό προαπαιτούμενο.
    2. Θετικό κλίμα στην τάξη
      Δάσκαλοι και παιδιά στην τάξη να έχουν αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό. H αίθουσα διδασκαλίας να είναι ευχάριστη με ζεστή και φιλική αποπνοή. Να μην υπάρχει ταπεινωτική συμπεριφορά για κανέναν μαθητή. Η διαχείριση τυχόν αποκλίνουσας συμπεριφοράς να μην είναι τιμωρητική, αλλά να είναι πειστική και να λαμβάνει υπόψη όλες τις παιδικές ευαισθησίες.
    3. Εξατομικευμένη διδασκαλία
      Οι δάσκαλοι να είναι ευαίσθητοι στις ατομικές ανάγκες των μαθητών και να στηρίζουν αυτούς τους μαθητές για τους οποίους έχουν πάντοτε φυλαγμένα εφόδια που ταιριάζουν με τις συγκεκριμένες ανάγκες. Ένα εφόδιο, το πιο αποτελεσματικό, είναι να συνδέσουν τη μάθηση στην τάξη με τον κόσμο έξω από την πόρτα της τάξης.
      Να συνδέουν δηλαδή το περιεχόμενο του μαθήματος με την ίδια την πραγματικότητα, όπως αυτή υπάρχει έξω από το σχολείο.
    4. Διαλογική διδασκαλία και μάθηση
      Ο συγκεκριμένος τρόπος διδασκαλίας αξιοποιεί στο έπακρο τη δύναμη της ομιλίας, η οποία εκ φύσεως είναι σημαντικότατος παράγοντας εκμάθησης και κατανόησης. Η διαλογική διδασκαλία δημιουργεί τους μηχανισμούς για πιο σύνθετη σκέψη, που είναι με τη σειρά της το όχημα που πηγαίνει τον μαθητή μπροστά.
    5. Τα συμβούλια των δασκάλων
      Οι συχνές συσκέψεις των εκπαιδευτικών, με θέματα που έχουν σχέση με τη μάθηση και την πρόοδο του μαθητή, έχουν μόνο ευεργετικά αποτελέσματα για τον μαθητή.
      Τα σχολεία που κάνουν μία ολομέλεια , μία φορά την εβδομάδα, πολύ γρήγορα κατατάσσονται στα «καλά σχολεία». Οι ολομέλειες των δασκάλων παρέχουν ανατροφοδότηση, πρόκληση νέων σκέψεων και παροχή περισσοτέρων ευκαιριών για
      περαιτέρω συζήτηση.
    6. Στοχευόμενες δημιουργικές ευκαιρίες για τους μαθητές
      Η συγκεκριμένη τακτική εξαντλείται εκεί που τελειώνει η φαντασία του δασκάλου.
      Στο διαδίκτυο υπάρχουν, στα παιδαγωγικά sites, άπειρα υποδείγματα που θα σας βοηθήσουν να υλοποιήσετε στοχευόμενες δημιουργικές ευκαιρίες για τους μαθητές.

     

     

    Άννα Παππά
    δασκάλα, συγγραφέας

    Πηγή: pappanna.wordpress.com

     

  • das

    Τα πέντε χαρακτηριστικά του δάσκαλου που ξεχωρίζει…

    Η εκμετάλλευση των ευκαιριών για επιστημονική αναβάθμιση και βελτίωση του δασκάλου είναι η καλύτερη συνιστώσα για την επιστημονική ολοκλήρωσή του. Δεν είναι όμως η μοναδική. Η χωρίς προκατάληψη, συνεργασία των δασκάλων του ίδιου σχολείου είναι μία εξ ίσου καλή συνιστώσα ολοκλήρωσης, που βελτιώνει και τον δάσκαλο που παίρνει και τον δάσκαλο που δίνει. Η συνεργασία μεταξύ των δασκάλων έχει και ένα ακόμη πιο καλό αποτέλεσμα: Σπάει τους φραγμούς της απομόνωσης και του διαχωρισμού του σχολείου σε περιχαρακωμένους θύλακες και δίνει την ευκαιρία σε κάθε δάσκαλο να ξεχωρίσει σε κάτι. Οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να ξεχωρίσει ένας δάσκαλος είναι τόσοι πολλοί, όσοι είναι και οι δάσκαλοι. Ο δάσκαλος που ξεχωρίζει μετέρχεται ένα ευρύ φάσμα ρόλων για την υποστήριξη της τάξης του και για την επιτυχία των μαθητών του. Μερικοί από αυτούς τους ρόλους τού έχουν ανατεθεί από την πολιτεία, άλλους τους επινόησε με τη φαντασία του, όλους όμως τους αξιοποιεί για να χτίσει ή για να βελτιώσει την τάξη του. Επειδή ο δάσκαλος μπορεί να γίνει αποτελεσματικός με πολλούς τρόπους, είναι κρίμα να μην αξιοποιεί μερικούς, τουλάχιστον, από τους τρόπους αυτούς. Στη συνέχεια παρατίθενται μερικοί από τους πολλούς ρόλους του δασκάλου, ως ένα δείγμα από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους μπορούν να συμβάλουν στην επιτυχία.

    1. Πάροχος πόρων

    Ο δάσκαλος βοηθά τους συναδέλφους του με την ανταλλαγή εκπαιδευτικών μέσων. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν ιστοσελίδες, εκπαιδευτικό υλικό, σχέδια διδασκαλίας. Θα μπορούσαν επίσης να περιλαμβάνουν άρθρα, βιβλία αλλά και ανταλλαγή εμπειριών διαμέσου των οδών της κοινωνικής δικτύωσης.

    1. Εκπαιδευτικός με εξειδίκευση

    Ένας δάσκαλος με εξειδίκευση βοηθά τους συναδέλφους του να εφαρμόσουν πιο αποτελεσματικές στρατηγικές διδασκαλίας. Η βοήθεια αυτή μπορεί να περιλαμβάνει ιδέες για τη διαφοροποίηση της διδασκαλίας ή προτάσεις σχεδιασμού των μαθημάτων. Ένας εξειδικευμένος δάσκαλος θα μπορούσε, για παράδειγμα, να διερευνήσει ποιες διδακτικές στρατηγικές είναι κατάλληλες για το συγκεκριμένο σχολείο και να μοιραστεί τα ευρήματα με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Μπορεί επίσης να προτείνει στρατηγικές για τη βελτίωση μίας τάξης που εμφανίζει χαμηλές επιδόσεις σε ένα μάθημα, π.χ. μαθηματικά ή γλώσσα. Η κατανόηση των προτύπων περιεχομένου, δηλαδή του πώς συνδέονται παραγωγικά οι επί μέρους συνιστώσες του προγράμματος διδασκαλίας, είναι βασική για κάθε δάσκαλο. Η κατανόηση αυτή είναι που εξασφαλίζει τη συνεπή υλοποίηση του προγράμματος σπουδών της τάξης. Ένας χαρισματικός δάσκαλος δεν έχει καμία ανάγκη από επικουρική βοήθεια για να το καταφέρει. Αν, παρ’ όλα αυτά, είχε ανάγκη από τη γνώμη ενός άλλου, ο εξειδικευμένος δάσκαλος θα μπορούσε να είναι πολύ χρήσιμος συμμετέχοντας στην κατάρτιση του κοινού διαγράμματος σηματοδότησης της τάξης.

    1. Διευθυντής σε ρόλο μέντορα

    Ένας τέτοιος διευθυντής είναι η πραγματοποιημένη ευχή για το σχολείο που τον έχει. Συμβουλεύει τους δασκάλους, ειδικά τους νέους, σε ζητήματα διδασκαλίας, στην καλύτερη αξιοποίηση του προγράμματος σπουδών, στις διαδικασίες ρουτίνας αλλά και στο σχηματισμό σωστής δεοντολογίας μέσα στην τάξη. Ένας ικανός διευθυντής μπορεί να αξιοποιήσει όλα τα καλά στοιχεία κάθε δασκάλου και να βελτιώσει εκείνα που υστερούν. Ένας κακός διευθυντής θα τα θάψει όλα, μαζί και τους μαθητές. Ένας διευθυντής σε ρόλο μέντορα, δημιουργεί το όραμα του σχολείου και στη συνέχεια μοιράζεται την ικανοποίηση με όλους, και με τους δασκάλους και με τους μαθητές.

    1. Ο δάσκαλος «προπονητής»

    Παρά το γεγονός ότι ο σημερινός δάσκαλος έχει πρόσβαση σε μεγάλο όγκο δεδομένων, πολύ λίγα από αυτά χρησιμοποιεί μέσα στην τάξη του και ακόμη πιο λίγα μεταφέρει στους μαθητές του. Αν αναζητήσει από κοινού με τους μαθητές του μία ενδιαφέρουσα πληροφορία και στη συνέχεια, όλοι μαζί, επεξεργαστούν την πληροφορία μέχρι να καταλήξουν σε ένα λογικό συμπέρασμα, τούτο θα ήταν μία σπουδαία προπονητική άσκηση για τους μαθητές του. Αν το επαναλαμβάνει συχνά θα ήταν ένας πολύ καλός προπονητής των μαθητών του στη σωστή χρήση του διαδικτύου.

    1. Δάσκαλος καταλύτης

    Ο δάσκαλος, που εκ της θέσεώς του, φαντάζει μεγάλος στα μάτια των μαθητών, μπορεί να γίνει ο καταλύτης για την αλλαγή, για τη δημιουργία οραμάτων από όλους τους μαθητές και όχι μόνο για εκείνους που ψάχνουν «κάτι περισσότερο». Οι δάσκαλοι που συνειδητά, έχουν λάβει τον ρόλο του καταλύτη, αισθάνονται ασφαλείς στην εργασία τους και έχουν μία ισχυρή δέσμευση με τη συνεχή βελτίωσή τους. Ο δάσκαλος καταλύτης θέτει συνεχή ερωτήματα γνωρίζοντας καλά ότι με αυτά καλλιεργεί και αναπτύσσει την κριτική σκέψη των μαθητών του. Γνωρίζει ότι εμπλέκει, ενεργά, τους μαθητές του στη διαδικασία της μάθησης, που είναι το χρυσό ζητούμενο. Ο δάσκαλος καταλύτης, ενσωματώνοντας τους μαθητές του στη διαδικασία της μάθησης και κάνοντάς τους ενεργά της μέλη πετυχαίνει το ιδεώδες: Να κάνει τους μαθητές του συνδιδασκάλους.

    1. Τέλος…

    …οι δάσκαλοι, με την ποικιλία των ρόλων που μπορούν να παίξουν μπορούν να κάνουν την επιρροή τους στους μαθητές πιο πρακτική, να βρουν τρόπους να οδηγήσουν τους μαθητές τους σε ό,τι τους ταιριάζει καλύτερα και να ξετρυπώσουν εκείνα τα πράγματα που εξάπτουν τους μαθητές τους. Να εντοπίσουν δηλαδή τα ταλέντα τους και να τα αφήσουν, στη συνέχεια, να εκδηλωθούν.    

     

     

    Άννα Παππά δασκάλα, συγγραφέας

    Πηγή: pappanna.wordpress.com

  • παιδιά υπό πίεση

    Σχολική ζωή: παιδιά υπό πίεση

    Ας δούμε τι γίνεται στο παιδί, στη διάρκεια του σχολικού έτους:

    Η τέλεια εικόνα μιας ισορροπημένης παιδικής ηλικίας, δείχνει ένα παιδί να ασχολείται όσο προβλέπει το εκπαιδευτικό σύστημα με το σχολείο του, κάνει τις εργασίες του στο σπίτι και παίζει με όλη του τη ψυχή στον υπόλοιπο χρόνο της ημέρας και τα σαββατοκύριακα. Όμως, για πολλά από τα παιδιά της εποχής μας είναι μύθος, ένα άπιαστο όνειρο, που το βλέπουν από το παράθυρο τους γραφείου τους, στο απέναντι πάρκο με άλλα παιδιά, καθώς μελετούν μια από τις δυο γλώσσες που διδάσκονται επιπλέον ή την ώρα που μελετούν ένα μουσικό όργανο.

    Τα περισσότερα παιδιά σήμερα εμπλέκονται σε μια ποικιλία δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων και του υποχρεωτικού αθλητισμού, που κλέβουν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους , αν όχι και λίγο από τον ύπνο τους.

    Καθόλου σπάνια, παιδιά εννέα και δέκα ετών παραπονούνται για άγχος, προβλήματα ύπνου και κούρασης. Συνήθως οι ιατρικές εξετάσεις και ο παιδίατρος δεν βρίσκουν τίποτε το ανησυχητικό. Αν τα συμπτώματα επιμένουν συνήθως θα συστήσουν μια ψυχολογική εξέταση του παιδιού. Ο ειδικός, αν δεν υπάρχουν άλλοι παράγοντες, συνήθως υποθέτει ότι υπεύθυνο για την πίεση που νιώθει το παιδί είναι το βαρύ εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Μια τέτοια εξήγηση, συνήθως ξεσηκώνει τις διαμαρτυρίες των γονέων, που υποστηρίζουν ότι το παιδί τους, όχι μόνο δεν πιέζεται, αλλά είναι και πολύ χαρούμενο με τις δραστηριότητές του.

    Πολλές φορές κάτω από ένα πιεστικό πρόγραμμα κρύβονται οι υπερβολικές γονεϊκές προσδοκίες. Γονείς, που νιώθουν ότι δεν υποστηρίχθηκαν από τους δικούς τους γονείς σε εξωσχολικές δραστηριότητες, προσπαθούν στο παιδί τους να δώσουν όσα περισσότερα και όσο καλύτερα μπορούν.

    Όμως, τα παιδιά με ένα φορτωμένο πρόγραμμα, με υπερδραστηριότητες, δεν είναι ούτε ήρεμα ούτε ευτυχισμένα. Αν ο ειδικός τα ρωτήσει ιδιαιτέρως συνήθως εξομολογούνται πως αγαπούν ότι κάνουν αλλά τους λείπει πάρα πολύ η ξεγνοιασιά, το παιχνίδι, η παρέα με άλλα παιδιά.

    Πολλοί ειδικοί ανά τον κόσμο υποστηρίζουν ότι η υπεραπασχόληση χιλιάδων παιδιών με ποικιλία εξωσχολικών δραστηριοτήτων κινδυνεύει να γίνει εθνικό για κάθε χώρα ζήτημα. Οι υπερ-γονείς όπως τους χαρακτηρίζουν οδηγούν, κι ας έχουν τις καλύτερες των προθέσεων, τα παιδιά τους σε ψυχολογική πίεση και σ΄ ένα μη υγιή ανταγωνισμό αλλά και στην ανάπτυξη του φόβου της αποτυχίας μέσα από τη συνεχή σύγκριση με τα άλλα παιδιά. Τονίζουν ότι δεν είναι καθόλου καλή ιδέα το παιδί να ζει κάτω από τόση πίεση. Αργότερα μπορεί να γίνει ευάλωτο και να εκτεθεί στον κίνδυνο ψυχικών διαταραχών ή διαταραχών προσωπικότητας.

    Καθώς η σχολική ηλικία προχωρά, στο γυμνάσιο για παράδειγμα, η εξωσχολική υπεραπασχόληση έχει και άλλες επιπτώσεις: Περιορίζει την δημιουργικότητα και την αναλυτική και συνθετική σκέψη τους, την επαφή με τις συγκινήσεις του περιβάλλοντος: Τα παιδιά δεν έχουν χρόνο να απολαύσουν τίποτε, μια βόλτα στη θάλασσα ή στην εξοχή, χάνουν τις ευκαιρίες, που προσφέρουν οι σύγχρονες πολιτισμικές ευκαιρίες για να ανακαλύψουν και να βιώσουν πράγματα μόνο και μόνο γιατί δεν έχουν ελεύθερο χρόνο. Οι μη δομημένες, απρογραμμάτιστες δραστηριότητες, οι ελεύθερες κατασκευές, επιτρέπουν στα παιδιά να ανακαλύψουν τι τους αρέσει και τί όχι, να βρουν δημιουργικούς τρόπους απασχόλησης, να νιώσουν χαρά και ευχαρίστηση, χωρίς την πίεση του προγραμματισμού. Η επαφή με τους συνομηλίκους είναι πολύ σημαντική ,τα βοηθούν να αποκτήσουν αυτογνωσία, κοινωνικότητα και αυτορύθμιση στα συναισθήματα και στις παρορμήσεις τους.

    Μερικές φορές το πρόγραμμά τους δεν τα αφήνει ούτε να αναπνεύσουν. Οι γονείς δεν υποψιάζονται πόση πίεση αισθάνονται τα παιδιά τους και ονειρεύονται ότι όταν αυτά θα μεγαλώσουν θα θυμούνται την παιδική τους ηλικία με νοσταλγία για τα τόσα πράγματα που έκαναν. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μάλλον αυτά τα παιδιά θα κρατήσουν ότι ένιωθαν κυριολεκτικά εξουθενωμένα και πόσο οι γονείς τους με ήρεμο αλλά πιεστικό τρόπο τα προέτρεπαν να ετοιμαστούν πιο γρήγορα για την επόμενη προγραμματισμένη δραστηριότητα και ότι ουσιαστικά θα νιώσουν ότι έχασαν την παιδική τους ηλικία, αυτήν της αθωότητας, της ξενοιασιάς και του παιχνιδιού.

    Στρες: Είναι πάντα κακό;

    Το στρες είναι η φυσιολογική απάντηση του οργανισμού, κάτω από συνθήκες πίεσης, υπερ-δραστηριότητας αλλά και φόβου. Αν, για παράδειγμα, κάποιος βρεθεί αντιμέτωπος με ένα ελέφαντα και κινδυνεύει η ζωή του, ο οργανισμός θα βρεθεί σ΄ αυτή την κατάσταση που ονομάζεται « μάχη ή φυγή». Η οργανική απόκριση- αύξηση των καρδιακών παλμών, θέση των μυών σε ετοιμότητα, αύξηση της αρτηριακής πίεσης και έκκριση αδρεναλίνης- μπορεί να σώσει τη ζωή κάποιου με τον να τον κάνει ικανότερο να τρέξει με ταχύτητα που δε θα μπορούσε ποτέ του να φανταστεί. Φυσιολογικά ερεθίσματα που οδηγούν στο στρες είναι καλοδεχούμενα γιατί γίνονται κίνητρα δράσης και όχι παθητικότητας . Όμως, μια τέτοια οργανική κατάσταση συναγερμού δεν μπορεί να συμβαίνει στον οργανισμό παρά μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Αν συνεχώς εξαναγκάζεται να λειτουργεί με αυτούς τους ρυθμούς θα οδηγηθεί σε εξάντληση.

    Οι οικογενειακές σχέσεις

    Τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς και την οικογένειά τους και σε χαλαρές στιγμές και όχι μόνο να τα συνοδεύουν από τη μια δραστηριότητα στην άλλη. Η επικοινωνία με τους γονείς, σε χαλαρό επίπεδο, η κουβεντούλα, τα επιτραπέζια ή άλλα παιχνίδια είναι ανεπανάληπτες στιγμές του παιδιού με τους γονείς του και ίσως αυτές να θυμάται περισσότερο αργότερα στην ενήλικη ζωή του.

    Γιατί λοιπόν τόση πίεση;

    Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι γονείς έχουν αγαθά κίνητρα. Σπρώχνουν τα παιδιά τους σε εξωσχολικά μαθήματα για να αποκτήσουν εφόδια στην ενήλικη ζωή τους και τα εμπλέκουν σε άλλες δραστηριότητες για να περάσουν την παιδική τους ηλικία με δημιουργικότητα. Γι αυτό το σκοπό, θυσιάζουν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους.

    Μερικές φορές, όμως, πίσω από αυτές τις άριστες προθέσεις των γονέων δεν βρίσκονται τα καλύτερα κίνητρα: Αρκετοί γονείς θεωρούν τα παιδιά τους προέκταση του εγώ τους, θέλουν να κάνουν τα προσωπικά τους όνειρα πραγματικότητα μέσω των παιδιών τους. Άλλοι πάλι πιέζονται από τον κοινωνικό ανταγωνισμό και συγκρίνουν τα παιδιά τους με τα παιδιά των άλλων.

    Πάντως η σύσταση για το τι να κάνουν οι γονείς βρίσκεται στο Αριστοτελικό μέτρο: Ούτε τόσες πολλές δραστηριότητες αλλά ούτε και καθόλου. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες είναι καλές μέχρι το σημείο που δείχνουν να βάζουν το παιδί σε κίνδυνο για την ισορροπία και την αυτοπεποίθησή του. Και δεν θα ήταν άσχημο, οι γονείς να ελέγχουν τι προτείνουν και γιατί στο παιδί τους, με στόχο να περιορίσουν τις δικές τους προσδοκίες και τα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα.

     

    (Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ )

    Πηγή: www.selftherapy.gr

  • βιβλίο-καφές

    Γιατί πρέπει να διαβάζουμε πιο συχνά βιβλία

    Τέσσερα οφέλη του διαβάσματος

    Κάθε φορά που παίρνετε ένα βιβλίο στα χέρια σας και «χάνεστε» στον κόσμο που γεννιέται μπροστά σας ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, αναρωτιέστε γιατί δεν το κάνετε πιο συχνά.

    Τα βιβλία πέρα από πηγή πνευματικού και γλωσσικού πλούτου και πλούτου πληροφοριών, εξάπτουν τη φαντασία, τονώνουν την πνευματικότητα και την εγρήγορση του νου, τονώνουν τη μνήμη και μας φέρνουν σε επαφή με μια πλευρά του εαυτού μας που ενδεχομένως να μη γνωρίζαμε ότι υπάρχει.

    Αν θέλαμε να κάνουμε μια μικρή λίστα με τα οφέλη που προσφέρει το διάβασμα, αυτή θα ήταν η εξής:

    1. Η ανάγνωση βιβλίων μας κάνει πιο έξυπνους

    Έρευνες που έχουν γίνει σε παιδιά, έχουν αποδείξει ότι τα βιβλία βοηθούν στην εστίαση της προσοχής και την ικανότητα συγκέντρωσης, ενώ βοηθούν ακόμη τα παιδιά να σκέφτονται πιο καθαρά.

    2. Γινόμαστε πιο ήρεμοι κι ευγενικοί 

    Μέσα από τις σελίδες των βιβλίων μεταφερόμαστε έξω από τη «ζώνη άνεσής μας» σε άλλες καταστάσεις και πολιτισμούς, κάτι που μας βοηθά να αναπτύξουμε την ενσυναίσθησή μας για τους άλλους

    3. Μας βοηθούν να αποβάλλουμε το άγχος

    Σύμφωνα με μια έρευνα του 2009 που διεξήγαγε το πανεπιστήμιο του Σάσσεξ, και την οποία επικαλείται η Huffington Post, το διάβασμα ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ξεπεράσει κανείς το στρες, αφήνοντας πίσω δραστηριότητες όπως: να πιει κανείς ένα ζεστό ρόφημα ή να βγει έξω για περπάτημα. Ακόμη, οι λέσχες βιβλίων δημιουργούν ένα αίσθημα κοινωνικής ένταξης και οδηγούν στη δημιουργία φιλικών δεσμών. Και τα δύο αυτά αποτελούν εξαιρετικούς τρόπους για να απαλλαγεί κανείς από το στρες που νιώθει.

    4. Ενισχύει την υγεία του εγκεφάλου

    Το διάβασμα βοηθά στην πρόληψη της γήρανσης του εγκεφάλου. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι μανιώδεις αναγνώστες ενισχύουν τη μνήμη τους, επιβραδύνοντας το ρυθμό εξασθένισής της που συμβαίνει με το πέρασμα του χρόνου.

     

     

    Πηγή: newsbeast.gr

  • svsta

    Πώς να μάθουμε στο παιδί να διαβάζει σωστά

    Το σωστό διάβασμα που αποδίδει και δεν κουράζει το παιδί δεν θέλει κόπο. Θέλει τρόπο. Μάθετε που κάνετε λάθος (κι εσείς και το παιδί) και ποιες παγίδες πρέπει να ξεπεράσετε στο κεφάλαιο «μελέτη».

    Είναι καρφωμένο με τις ώρες στο γραφείο του και μοιάζει αληθινά προσηλωμένο στη μελέτη του. Ναι, είστε πολύ υπερήφανη που το παιδί σας μελετάει μόνο του ενώ άλλες μαμάδες δίνουν μάχες για το διάβασμα. Κι όμως οι βαθμοί του δε λένε το ίδιο, ούτε η δασκάλα του, που το βρίσκει συχνά αδιάβαστο! Τι συμβαίνει; Πως γίνεται το παιδί σας να διαβάζει πολύ (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται) και να μην αποδίδει; Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι πολύωρες μελέτες μπορεί να μην είναι αποδοτικές στην περίπτωση που δεν έχουν γίνει με το σωστό τρόπο. Τι μπορείτε να κάνετε εσείς ως γονείς για να το μάθετε να διαβάζει σωστά και αποτελεσματικά;

    Μάθημα πρώτο: Συμπαρασταθείτε του! 

    Μια βασική αρχή, στα πρώτα τουλάχιστον χρόνια της μαθητικής σταδιοδρομίας του παιδιού σας, είναι να νιώθει πως σε ένα τόσο σπουδαίο εγχείρημα έχει για συμπαραστάτες τους γονείς του. Η άποψη «αφήνω το παιδί να διαβάσει μόνος του για να αυτονομηθεί» δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί αυτόματα αλλά προοδευτικά. Αυτό σημαίνει πως βοηθάμε το παιδί στην πρώτη δημοτικού, σίγουρα όμως δεν στεκόμαστε με τον ίδιο τρόπο κοντά του στην τρίτη δημοτικού. Αντίθετα, προσπαθούμε να του μάθουμε να έχει συνειδητή στάση απέναντι στη μάθηση, βοηθώντας πλέον περιστασιακά, όταν δηλαδή του δημιουργείται κάποιο αξεπέραστο πρόβλημα με μια άσκηση. Αλίμονο αν το παιδί αντιληφθεί πως σε κάθε δυσκολία που του παρουσιάζεται θα έχει δεδομένη την «πατερίτσα» μας. Γρήγορα θα το συνηθίσει χάνοντας έτσι το αίσθημα της αυτονομίας. Εννοείται πως υπάρχουν παιδιά που αυτονομούνται γρήγορα κι άλλα με μεγαλύτερη εξάρτηση, που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να βρουν το δρόμο τους. Το σίγουρο είναι πως όταν μάθουν να διαβάζουν σωστά, εκτός από την απόδοσή τους στα μαθήματα, θα αποκτήσουν παράλληλα αυτοπεποίθηση και υψηλή αυτοεκτίμηση.

    Μάθημα δεύτερο: Δείξτε υπομονή ( πολύ υπομονή!) 

    Όταν το παιδί διαβάζει, ο γονιός θα πρέπει να φροντίζει ώστε να υπάρχει γύρω του ένα ήρεμο περιβάλλον με καλή ενδοοικογενειακή επικοινωνία. Τα επικριτικά επίσης σχόλια και ο εξουσιαστικός ρόλος των γονιών κάνουν απεχθή στο παιδί την προετοιμασία του για το σχολείο. Δεν είναι λίγοι όμως οι γονείς που έχοντας απίστευτες εκκρεμότητες να προλάβουν μέσα στην ημέρα, δεν έχουν την υπομονή να ασχοληθούν όπως πρέπει με το διάβασμα του παιδιού τους. Έτσι εκνευρίζονται όταν το παιδί αργεί να διαβάσει, ή να καταλάβει κάτι! Αυτό που οφείλουν οι γονείς να κάνουν είναι να το αφήσουν ή να το βοηθήσουν «να πάρει το χρόνο του», και να βρει το ίδιο τις «στρατηγικές διαβάσματος» που του ταιριάζουν.

    Μάθημα τρίτο: Μην ενθαρρύνετε την παπαγαλία! 

    Ο πιο λανθασμένος τρόπος διαβάσματος, στον οποίο όμως καταφεύγουν συχνά τα περισσότερα παιδιά, είναι η παπαγαλία. Μια κακοδαιμονία, σύμφωνα με τους δασκάλους, που παράγεται στο σχολείο και αναπαράγεται πιο έντονα στο σπίτι, όπου τα παιδιά μαθαίνουν το μάθημά τους  χωρίς να καταλαβαίνουν το νόημά του. Δυστυχώς, στην παγίδα της παπαγαλίας πέφτουν οι περισσότεροι γονείς καθώς είναι πιο χρονοβόρο να εξηγήσουν στο παιδί κάτι που δεν καταλαβαίνει, από το να το ακούσουν να τους λέει το μάθημα απέξω.

    Μάθημα τέταρτο: Βοηθήστε το να οργανωθεί

    Για να μην φαίνονται στον μικρό μαθητή τα σχολικά μαθήματα βουνό θα πρέπει να μάθει να οργανώνει το διάβασμά του αλλά και το χρόνο του, θα πρέπει δηλαδή να βρει πόση ώρα χρειάζεται να αφιερώνει σε κάθε μάθημα και ποια βήματα θα ακολουθεί στη μελέτη του. Όλα αυτά αφού γυρνώντας από το σχολείο, φάει για μεσημέρι, σας διηγηθεί τα νέα του και ξεκουραστεί λιγάκι παίζοντας. Από εκεί και πέρα, αυτό που πρέπει να καταλάβει είναι πως το σωστό διάβασμα χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση και σύστημα. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει με μελέτη της τελευταίας στιγμής ή όταν μας απασχολεί παράλληλα και κάτι άλλο.

    Οδηγίες για «πρωτάκια» και «αρχάριες» μαμάδες Μια καλή αρχή είναι να ξεκινήσει ο μικρός μαθητής τον προγραμματισμό στη σχολική του ζωή από την πρώτη δημοτικού. Σε αυτό το σημείο, οι μαμάδες θα πρέπει να τα βοηθήσουν (πάντα με υπομονή) να οργανωθούν. Πως;

    • Πρώτα απ’ όλα σημειώστε σε ένα χαρτί τις εργασίες που έχει το παιδί να κάνει για την επόμενη μέρα, εξηγώντας του ότι κάθε μάθημα πρέπει να το τελειώνει μέσα σε ορισμένο χρονικό διάστημα.

    • Στη συνέχεια,  βεβαιωθείτε πως το παιδί έχει καταλάβει τι ακριβώς πρέπει να κάνει ή πώς να λύσει μια άσκηση, και εξηγήστε του πως θα βρίσκεστε εκεί κοντά και σε λίγο θα επιστρέψετε να το τσεκάρετε!
      • Κάθε μάθημα που τελειώνει, από αντιγραφή μέχρι αριθμητική, διαγράψτε το από τη λίστα, έτσι ώστε και το παιδί να αντιλαμβάνεται πως σιγά-σιγά οι υποχρεώσεις του φτάνουν στο τέλος τους.
    • Όταν ολοκληρωθεί το διάβασμα σε όλα τα μαθήματα, τσεκάρετε το αποτέλεσμα μαζί με το παιδί. Αν διαπιστώσετε πως κάπου έχει κάνει λάθη, μην τα διορθώσετε αλλά προτρέψτε το να ξανακοιτάξει προσεκτικά τα κείμενα και τις ασκήσεις του.
    • Εννοείται πως αν δεν κάνει καλά γράμματα ή γράφει με λάθος τρόπο για δέκατη φορά, δεν σκίζετε τις σελίδες ούτε σβήνετε με μανία. Μπορείτε όμως να ρωτήσετε το παιδί αν είναι ικανοποιημένο από τη δουλειά του, τονίζοντάς του πως έχει τη δυνατότητα να προσφέρει πολύ περισσότερα.
    • Θυμηθείτε πως για να αξιοποιηθεί ο χρόνος μελέτης του παιδιού χρειάζεται σταθερός ρυθμός στο διάβασμα και απόλυτη αυτοσυγκέντρωση, με ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα κάθε μισή ώρα για τα παιδιά του δημοτικού και κάθε μία ώρα για τα παιδιά του γυμνασίου-λυκείου.

    Οι βασικές αρχές του σωστού διαβάσματος

    Η επανάληψη: Δεν την λένε τυχαία μητέρα πάσης μαθήσεως!  Μαζί με τις απορίες  και την κριτική ματιά αποτελούν τα τρία βασικά σημεία κλειδιά της απομνημόνευσης του μαθήματος. Μια ανακεφαλαίωση θα αποδείξει πως έχει καταλάβει την ύλη, την έχει συνδυάσει με προηγούμενα μαθήματα και έτσι έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να θυμηθεί το μάθημα αν τύχει και εξεταστεί την επόμενη μέρα.

    Η αυτοαξιολόγηση:  Όταν τα παιδιά ολοκληρώσουν το διάβασμα θα πρέπει να παρουσιάσουν το μάθημα στον εαυτό τους φωναχτά, σαν να παίζουν θέατρο. Στη συνέχεια θα πρέπει να προχωρήσουν στην αυτοαξιολόγηση. Όσο περισσότερο ένας μαθητής δουλεύει μόνος του τόσο πιο γρήγορα ανακαλύπτει τις δεξιότητές του.

    Η συνεργασία: Μια στις τόσες αξίζει να αφήνουμε το παιδί μας να διαβάζει μαζί με άλλα παιδιά. Σύμφωνα μάλιστα με έρευνες, η ομαδική μελέτη είναι πιο αποτελεσματική.

    Το κριτικό πνεύμα: Ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού η μαμά θα πρέπει να κάνει στο παιδί κάποιες ερωτήσεις γύρω από το κείμενο που θα της αποκαλύψουν αν έχει καταλάβει το νόημά του ή όχι.

    Η κατάλληλη ώρα: Σύμφωνα με έρευνες τα δύσκολα μαθήματα διαβάζονται τις πρώτες απογευματινές ώρες όπου ο βαθμός συγκέντρωσης της προσοχής είναι καλύτερος και μεγαλύτερος.

    Ο χώρος: Θα πρέπει να προσέξουμε, ώστε το παιδί να μελετάει σε έναν περιποιημένο, καθαρό και σταθερό χώρο που δεν θα αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι και που θα εμπνέει τη μελέτη.

    Η επιβράβευση: Αμέσως μετά το διάβασμα μπορούμε να του επιτρέψουμε να παίξει με τους φίλους του ή με το αγαπημένο του παιχνίδι φροντίζοντας πάντα ώστε το παιδί μας να μην χάσει το γέλιο και το κέφι του εξαιτίας της ψυχικής έντασης, που μπορεί να προκαλούν καμιά φορά τα μαθήματα, αλλά και των δικών μας υψηλών απαιτήσεων.

     

     

    Πηγή: www.imommy.gr

     

     

     

  • egkukleios

    Εγκύκλιος: Παρελθόν η Τράπεζα Θεμάτων – Το 9,5 βαθμός προαγωγής

    Ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Τάσος Κουράκης , απέστειλε σήμερα σε όλα τα Λύκεια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εγκύκλιο με την οποία ενημερώνει για τις αλλαγές που επέρχονται από τη φετινή χρονιά στις γραπτές προαγωγικές εξετάσεις και στον τρόπο προαγωγής των μαθητών Α΄ και Β΄ τάξεων Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου.

     Σύμφωνα με την παρούσα εγκύκλιο τα θέματα των προαγωγικών εξετάσεων θα ορίζονται αποκλειστικά από τους διδάσκοντες στο μάθημα, δηλαδή παύει να ισχύει από την εξεταστική περίοδο Μάιου – Ιουνίου 2015 η επιλογή τους κατά 50% από την Τράπεζα Θεμάτων. Επανέρχεται ως βαθμός προαγωγής ο γενικός μέσος όρος εννέα και πέντε δέκατα (9,5). Ο βαθμός προαγωγής των μαθητών στη ‘Α και Β΄ Λυκείου δεν θα συνυπολογίζεται στον βαθμό εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Και τέλος, η εξεταστέα ύλη για τα μαθήματα δεν θα είναι λιγότερη από το μισό και περισσότερη από τα 2/3 της  διδακτέας.

    Αλλαγή στις γραπτές προαγωγικές εξετάσεις και στον τρόπο προαγωγής των μαθητών των Α΄ και Β΄ τάξεων Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου βάσει νομοθετικής ρύθμισης που προωθείται

    Σας ενημερώνουμε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων προωθεί Νομοθετική Ρύθμιση για αλλαγή στις γραπτές προαγωγικές εξετάσεις και στον τρόπο προαγωγής των μαθητών των Α΄ και Β΄ τάξεων Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου.

    Η ρύθμιση ορίζει τα εξής:

    • H επιλογή των θεμάτων των προαγωγικών εξετάσεων για τις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερησίου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου κατά 50% από την Τράπεζα Θεμάτων παύει να ισχύει από την εξεταστική περίοδο Μαΐου-Ιουνίου 2015. Για τις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου τα θέματα των προαγωγικών εξετάσεων ορίζονται αποκλειστικά από τους διδάσκοντες το μάθημα και είναι κοινά για όλα τα τμήματα της τάξης. Κατ’ εξαίρεση, είναι δυνατόν να δοθούν χωριστά θέματα, εάν συντρέχει αποχρών λόγος, ο οποίος αναγράφεται σε σημείωση στο έγγραφο που περιέχει τα θέματα και παράλληλα συντάσσεται και σχετική πράξη στο βιβλίο πράξεων του Διευθυντή του σχολείου.
    • Για την προαγωγή των μαθητών στις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου απαιτείται γενικός μέσος όρος τουλάχιστον εννέα και πέντε δέκατα (9,5), ο οποίος προκύπτει από τον Μ.Ο. των βαθμών ετήσιας επίδοσης του μαθητή όλων των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων συμπεριλαμβανομένου και του μαθήματος της Ερευνητικής Εργασίας όπου αυτό διδάσκεται.
    • Η εξεταστέα ύλη για τα μαθήματα των Α΄ και Β΄ τάξεων Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου δεν μπορεί να είναι λιγότερη από το μισό και περισσότερη από τα 2/3 της διδακτέας. Η επιλογή και ο ακριβής προσδιορισμός της για κάθε μάθημα γίνεται με εισήγηση των διδασκόντων και με την έγκριση του Διευθυντή του Λυκείου και γνωστοποιείται στους μαθητές πέντε (5) εργάσιμες ημέρες πριν από τη λήξη των μαθημάτων.
    • Για τους μαθητές που φοίτησαν το σχ. έτος 2013-14 στην Α΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και στις Α΄ και Β΄ Τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου και το σχ. έτος 2014-15 φοιτούν στη Β΄ τάξη ημερήσιου Γενικού Λυκείου και στη Γ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου, ο γενικός βαθμός προαγωγής από τις τάξεις αυτές δεν θα προσμετράται στον υπολογισμό των μορίων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

    Επισημαίνεται ότι για το σχολικό έτος 2014-2015 η διδακτέα ύλη:

    • για την Α΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και τις Α΄ και Β΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου έχει καθοριστεί με την αρ. πρωτ. 156357/Γ2/30-09-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2660) και την με αρ. πρωτ. 171868/Γ2/22-10-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2987) και
    • για τη Β΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και τη Γ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου έχει καθοριστεί με την αρ. πρωτ. 171867/Γ2/22-10-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2937).

    Για τη διατύπωση των θεμάτων των προαγωγικών εξετάσεων ισχύουν το Π.Δ.68/2014 (Α΄ 110) και η με αρ. πρωτ. 190878/Δ2/25-11-2014 εγκύκλιος του Υ.ΠΟ.ΠΑΙΘ.

    Παρακαλούνται οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων να ενημερώσουν τους μαθητές των Α΄ και Β΄ τάξεων του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου.

     

     

    Πηγή: alfavita.gr

     

  • sxolikos ekfovismos

    Σχολικός Εκφοβισμός – Bullying

    Η παρενόχληση των μαθητών, ο σχολικός εκφοβισμός ή αλλιώς bullying (νταηλίκι) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας, που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομηλίκων παιδιών με στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση. Μπορεί να πάρει τη μορφή λεκτικού εκφοβισμού (π.χ. κοροϊδία), κοινωνικού εκφοβισμού (π.χ. απομόνωση από την ομάδα) και σωματικού εκφοβισμού (π.χ. χτυπήματα, σπρωξίματα).
    Μαθητές που πέφτουν θύματα σχολικού εκφοβισμού συχνά αντιμετωπίζουν κοινωνικό άγχος, μοναξιά, εσωστρέφεια και χαμηλό αυτοσεβασμό. Μπορεί επίσης να αναπτύξουν φοβίες, να υιοθετήσουν επιθετική συμπεριφορά, να αποκτήσουν κατάθλιψη. Μερικοί μαθητές χάνουν μαθήματα, βλέπουν τους βαθμούς τους να πέφτουν ή ακόμα παρατούν το σχολείο εντελώς. Από την άλλη μεριά, παιδιά και έφηβοι που συμπεριφέρονται ως νταήδες, μαθαίνουν να θεωρούν την επιθετικότητα ως δύναμη και μπορεί να σταματήσουν να νοιάζονται για τη διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους γενικότερα. Σταδιακά, μπορεί να γίνουν βάναυσοι ενήλικοι.

    Αν δεν καταφέρνουμε να αναγνωρίσουμε και να σταματήσουμε αυτή τη συμπεριφορά όταν συμβαίνει, στην ουσία προωθούμε την βία. Είναι σαν να λέμε στον θύτη ότι έχει το δικαίωμα να πληγώνει ανθρώπους και στο θύμα ότι δεν αξίζει της προστασίας μας. Ο σχολικός εκφοβισμός πρόκειται για ένα πρόβλημα που υφίστανται περίπου 1 στα 5 παιδιά, ιδιαίτερα στην προεφηβεία και εφηβεία. Τις περισσότερες φορές τα παιδιά, που πέφτουν θύματα, δεν το ομολογούν ούτε στους γονείς, ούτε στους δασκάλους τους, αλλά ούτε και στους φίλους τους. Τα παιδιά θεωρούν σημάδι προσωπικής αδυναμίας το να μιλήσουν για αυτό, ειδικά στους γονείς τους. Οι γονείς είναι που χρειάζεται να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για να νιώσουν τα παιδιά ασφαλή να εκφραστούν.

    Το φαινόμενο του bullying είναι ιδιαίτερα σύνθετο και η αντιμετώπισή του αφορά γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές. Πολλές φορές, μια απειλή του γονιού του «θύματος» προς τα παιδιά που το παρενοχλούν μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και το «θύμα» να υποστεί μετά επιπλέον δυσάρεστες συνέπειες. Αν καταλάβετε ότι το παιδί σας είναι θύμα bullying, μην του πείτε «θα περάσει» ή «δεν πειράζει». Μιλήστε μαζί του ανοιχτά για να καταλάβετε τι συμβαίνει στο σχολείο και τι χρειάζεται να κάνετε για να το υποστηρίξετε. Οι «θύτες» του bullying βρίσκουν ενδιαφέρον στο «θύμα» τους όταν εκείνο ταράζεται και φοβάται. Διδάξτε στο παιδί να διατηρεί την ψυχραιμία του και να μη δείχνει ότι φοβάται. Ένα παιδί που δεν ταράζεται και αδιαφορεί για το bullying παύει να είναι ενδιαφέρων στόχος. Σε κάθε περίπτωση, χτίστε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας, βοηθήστε το να νιώθει σιγουριά ανάμεσα σε φίλους και καμιά φορά αφήστε το παιδί να δώσει τις δικές του μάχες, παρακολουθώντας την κατάσταση διακριτικά. Τα σχολικά-εφηβικά χρόνια μπορούν να στιγματίσουν το παιδί, γι’ αυτό αν δείτε ότι δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε το bullying, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.

    Σημάδια που αν το παιδί σας παρουσιάζει ενδέχεται να είναι θύμα bullying:

    -Αποσύρεται κοινωνικά, έχει λίγους ή καθόλου φίλους.
    -Νιώθει απομονωμένος, μόνος και στεναχωρημένος.
    -Νιώθει ότι τον απορρίπτουν ή δεν τον συμπαθούν.
    -Συχνά παραπονιέται για ασθένεια.
    -Δεν θέλει να πάει στο σχολείο, αποφεύγει κάποια μαθήματα ή φεύγει από το μάθημα.
    -Φέρνει στο σπίτι κατεστραμμένα τα πράγματά του ή λέει ότι τα έχασε.
    -Κλαίει εύκολα, έχει πολλές εναλλαγές στη διάθεση και φαίνεται απελπισμένο.
    -Απειλεί με βία προς τον εαυτό του και άλλους.
    -Εμφανίζει σημαντικές αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες και στον ύπνο του.

    Αν το παιδί σας είναι «θύμα»:

    -Μιλήστε ήρεμα μαζί του για την εμπειρία αυτή.
    -Διαβεβαιώστε το ότι η παρενόχληση δεν είναι δική του ευθύνη.
    -Ενθαρρύνετέ το να μιλάει για τέτοια επεισόδια σε σας και στον δάσκαλό του.
    -Πείτε του ότι δεν χρειάζεται να δείξει σκληρός ή να ανταποδώσει. Μπορεί απλά να περπατήσει μακριά από τα παιδιά αυτά και να τα αγνοήσει.
    -Κάνετε πρακτική εξάσκηση μαζί του στο να δίνει απαντήσεις στα σχόλια, να λέει πολύ σταθερά «όχι» ή «άσε με ήσυχο» και πείτε του να είναι πάντοτε μαζί με άλλα παιδιά.
    -Βοηθήστε το παιδί σας να αυξήσει την αυτοπεποίθησή του με το να κάνει κάτι που είναι ιδιαίτερα ικανό.
    – Συζητήστε με το σχολείο του για το πρόβλημα και ζητήστε τους να σας βοηθήσουν.
    -Το πιο σημαντικό είναι να παρέχετε στο παιδί σας ένα ασφαλές και στοργικό περιβάλλον, ενισχύοντάς του την αυτοεκτίμηση και βοηθώντας το να αναπτύσσει έντονη κοινωνικότητα μέσα από ενδιαφέροντα και δραστηριότητες.

    Αν το παιδί σας είναι «θύτης»:

    -Παραμείνετε ψύχραιμοι και ψάξτε να βρείτε το πώς και το γιατί συμπεριφέρεται έτσι.
    -Εξηγήστε του ότι η παρενόχληση άλλων δεν είναι αποδεκτή σαν πράξη και ρωτήστε να σας πει πώς θα αισθανόταν αν κάποιος άλλος παρενοχλούσε αυτό το ίδιο.
    -Διδάξτε του πώς να λύνει τα προβλήματα με τα άλλα παιδιά χωρίς να χρησιμοποιεί βία ή επιθετική συμπεριφορά.
    -Επαινέστε και επιβραβεύστε το παιδί σας όταν συνεργάζεται ή είναι ευγενικό προς τους άλλους ανθρώπους.
    – Συζητήστε με το σχολείο του για το πρόβλημα και ζητήστε τους να σας βοηθήσουν.
    -Δώστε εσείς σαν γονείς το παράδειγμα με τη συμπεριφορά σας.

     

    Γκογκόρνας Στέφανος, Ψυχολόγος